Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει ποιοι είμαστε, αν η αυτοεπίγνωση είναι ακόμη το ζητούμενο και από τη νέα γενιά, τότε ναι, η εκπαίδευση και ο πολιτισμός μας, έχουν μεγάλο ενδιαφέρον.
Στο χώρο του ήλιου και της θάλασσας και του αγώνα των κατοίκων της για ελευθερία, η αγάπη, η δικαιοσύνη, η ανθρωπιά κι ομορφιά είναι με τόση ακρίβεια παραδομένα που τα συναντάς από τα ομηρικά έπη, έως τις φρεσκοασβεστωμένες αυλές των χωριών μας, που οι τουρίστες φωτογραφίζονται μανιωδώς.
Αυτή η ελληνική ταυτότητα, η εθνική συνείδηση, η λαϊκή ενότητα, χαρακτηρίζεται από τη γλώσσα, τα ήθη και τα έθιμα, που με τη σειρά τους οριοθετούν τη σχέση μας με το γεωγραφικό χώρο και τις ιδιαιτερότητές του. Αυτή η σχέση μας με αυτό το «πέτρινο ακρωτήρι της Μεσογείου» έγινε μνήμη, ιστορία που τη υπερασπιστήκαμε με αγαθό αγώνα.
Το φρόνημα του έλληνα: «έστω και λίγοι, είναι αρκετοί» είναι η μαγιά για να συνεχιστεί αυτή η παράδοση, που κληρονομείται από γενιά σε γενιά με την παιδεία, με τη γλώσσα με τον Όμηρο, τον Παπαδιαμάντη…
Με την τέχνη: την αρχιτεκτονική, το θέατρο, τη μουσική, τα εικαστικά, με τα αγριολούλουδα, το μπλε και το γαλάζιο, με αυτήν την ποιότητα ζωής που σου χαρίζει η ελληνική γη.
Αυτήν αναζητά ο σεφ σε μια φέτα φρεσκοφουρνισμένο ψωμί βουτηγμένο στο λάδι.
Αυτό γίνεται ρίγος κι εθνική υπερηφάνεια ακούγοντας τον Ερωτόκριτο, το δημοτικό τραγούδι και τους παραδοσιακούς χορούς…
Αυτό το φως, το χρώμα και το σχήμα αναζητούν οι καλλιτέχνες και το αναγνωρίζεις στην ύπαιθρο με τα αγριολούλουδα πλάι σ’ αυτές τις πέτρες και τα μάρμαρα γεμάτα ιστορία, σ’ αυτές τις αυλές του χωριού που οι νοικοκυρές ασβέστωσαν τον τενεκέ για να ομορφύνουν την είσοδο του σπιτιού τους μ’ ένα βασιλικό, ένα λιοτρόπι…
Κι αυτά είδαν, αφουγκράστηκαν, κι ενέπνευσαν τον Τσαρούχη, τον Πικιώνη, τον Σεφέρη τον Ελύτη, τον Χατζιδάκι, τον Κουν…
Κι αυτά είναι που συγκίνησαν κι εμάς στο Ίδρυμα Ιωάννου και Παναγιώτας Λαμπροπούλου, και ταπεινά προσπαθούμε να υπηρετήσουμε, προσφέροντας με υποτροφίες και διαγωνισμούς το κίνητρο στους νέους, για να συγκινηθούν από τον πλούτο της παράδοσης, της ιστορίας και του περιβάλλοντός μας. Να γίνουν συμμέτοχοι και κληρονόμοι ενός σπουδαίου πολιτισμού.
Το ίδρυμα έχει ακόμη ως στόχους να δημιουργήσει Μουσείο, αλλά και να ενισχύσει με τις συλλογές του άλλα μουσεία ανά την Ελλάδα και να τα υποστηρίζει με ένα χρηματικό ποσό ώστε να συνδράμει και στα πάγια λειτουργικά τους έξοδα.
Δωρίζει βιβλία ενισχύοντας βιβλιοθήκες και προσπαθεί να ενεργοποιήσει νέους ανθρώπους ώστε γι’ αρχή να γνωρίσουν και να αγαπήσουν την πλούσια ελληνική γη, να σέβονται το περιβάλλον, να γίνουν κοινωνοί της ιστορίας και της παράδοσή μας, πολίτες ενεργοί.
Το Ίδρυμα Ιωάννου και Παναγιώτας Λαμπροπούλου προστέθηκε λοιπόν, στα πολλά ή τα λίγα Ιδρύματα, Συλλόγους, Εταιρείες, Οργανισμούς, Ομάδες, που σκοπό έχουν την βελτίωση της ποιότητας ζωής των Ελλήνων και την καλλιέργεια και την βοήθεια ηθική και υλική προς προαγωγή και γενικώς την πρόοδο.
Απώτερος σκοπός η ηθική τελείωση και η ευημερία των Ελληνοπαίδων με την απόκτηση γνώσεων, που επιτυγχάνεται, μεταξύ των άλλων, μέσω της Παράδοσης, της αδιάκοπης Παράδοσης, που ξεκινάει από τον Όμηρο και φθάνει μέχρι των ημερών μας.
